O 8 de marzo de 2026 volvemos atoparnos nas rúas, nos centros de traballo, nas aulas e tamén nas redes. Convócanos unha certeza política e moral: a igualdade entre mulleres e homes segue sendo unha tarefa pendente, unha conquista que debemos defender e alargar fronte a quen pretende arrebatárnola. Este século, que prometía horizontes de xustiza e emancipación, móstranos o perigoso avance de forzas reaccionarias que queren devolvernos ao silencio. E as mulleres estamos na primeira liña dese retroceso. En América, en Rusia, en Oriente Medio, en Europa e en España, a ultradereita ocupa institucións e difunde a mensaxe de que a igualdade é un privilexio e non un dereito. Hoxe afirmamos que cada paso atrás nos dereitos das mulleres é un golpe contra a democracia mesma. E que o feminismo, que pon no centro da súa esencia ás mulleres como suxeito activo, é internacionalista por natureza.
Vivimos nun mundo atravesado por pantallas, redes e algoritmos que organizan o noso traballo, as nosas relacións e ata as nosas emocións. A revolución dixital cambiou os espazos de poder. Neste novo escenario, as mulleres construímos comunidade, creatividade e resistencia. Fixemos da internet unha ferramenta de liberdade, de colaboración e de coñecemento, con grandes achegas ao ámbito educativo en proxectos como o Women’s legacy – Women’s Legacy Europe, que contribúen a superar a estafa cultural que borra ás mulleres de todas as disciplinas do saber.
Pero tamén somos branco dunha hostilidade constante. A machosfera dixital converteuse nunha rede organizada de acoso e odio que busca expulsar ás mulleres do espazo público. Sete de cada dez mulleres novas en España sufriron violencia en liña: insultos, difamación, manipulación de imaxes, ameazas. A violencia dixital non é menos grave por ser virtual; é a mesma violencia patriarcal que fóra da rede segue negando autoridade, liberdade e desexo ás mulleres. Por iso, desde o partido socialista témolo claro: sen igualdade dixital non haberá igualdade real.
As redes convertéronse no principal espazo onde se aloxan os referentes, onde se cimentan os soños de futuro e as relacións de nenas, nenos e adolescentes. Se o lugar onde se constrúen as conciencias cambiou, a educación debe cambiar tamén. Urxe unha coeducación que chegue á esfera dixital, que forme en pensamento crítico fronte aos discursos machistas e ensine a mirar con ollos feministas os corpos (para que non desafíen a anatomía e desborden a saúde mental das adolescentes), os algoritmos e as mensaxes que circulan pola rede. As nenas deben crecer libres de estereotipos, sen verse reducidas á súa imaxe nin convertidas en mercadorías para plataformas que se lucran coa súa exposición. Somos un partido abolicionista.
Rexeitamos frontalmente espazos como OnlyFans, que branquean o negocio do sexo e normalizan a explotación sexual ou presentan a cousificación do corpo feminino como un acto de liberdade. Así mesmo, son contornas perversas para os nenos que absorben a misoxinia a través dos contidos. Por iso, faise imprescindible ensinar aos nenos novas formas de ser homes, masculinidades que non reproduzan o control, a dominación nin a violencia. Porque desde o PSOE sabemos que para que as mulleres continúen avanzando, os homes han de camiñar con todo o seu compromiso tamén cara á igualdade.
Aínda por riba, nos últimos anos rexurdiron discursos que representan á muller dedicada exclusivamente ao fogar coma se iso fose sinónimo de liberación. Fronte a ese espellismo da “felicidade servil” que promulga o movemento tradwife, dicimos claramente: a submisión non é empoderamento. Esta nova versión do patriarcado, disfrazada de modernidade, mostra a dependencia económica e emocional como elección libre e feliz. Non se trata de xulgar as opcións persoais, senón de denunciar o perigo político de glorificar modelos de desigualdade coma se fosen progreso. O que se normaliza nas redes multiplícase, e cando os algoritmos premian o servilismo e castigan o pensamento crítico, a sociedade enteira retrocede. O feminismo fixo posible que as nenas soñen con ser científicas, enxeñeiras ou líderes. Non permitiremos que eses soños sexan borrados do futuro.
A transformación dixital ten un potencial enorme, pero non será liberadora se se constrúe sobre as mesmas desigualdades de sempre. Necesitamos unha axenda feminista para a era tecnolóxica, con políticas concretas que blinden os nosos dereitos. Desde o partido socialista propoñemos sen titubeos unha restrición aos espazos dixitais como mecanismo de protección das e dos menores neste salvaxe oeste. Hoxe, é preciso deseñar unha regulación das plataformas e os algoritmos, para que as grandes corporacións tecnolóxicas asuman a responsabilidade sobre os contidos que amplifican e sobre o impacto que xeran nas nosas vidas. No PSOE somos conscientes de que esa protección efectiva da infancia e a adolescencia ante os contidos sexualizados e violentos é necesaria, e como todos os avances sociais, esa iniciativa ten que vir da nosa man ou ninguén se fará cargo desta emerxencia. Tamén faremos todo o imposible para avanzar na formación a docentes e familias, e a implicación de todas as institucións.
Sabemos que a rede non é neutra. Detrás de cada plataforma hai ideoloxía, intereses económicos, decisións técnicas e políticas. Por iso, o feminismo debe estar presente no corazón dos debates sobre intelixencia artificial, ciberseguridade, datos e dereitos dixitais. É necesaria unha transformación cultural e política que cambie as regras do xogo para sempre. Queremos unha sociedade onde a tecnoloxía sirva á igualdade e non á dominación, onde o progreso mídase pola liberdade das mulleres e non polo beneficio duns poucos.
Este 8 de marzo non é unha data simbólica, é un chamamento á acción. Denunciamos o retroceso, o negacionismo machista e a banalización da violencia. Recoñecemos os avances conseguidos grazas ao traballo colectivo, as leis que amplían dereitos e as redes de sororidade que continúan sostendo a loita. Pero non baixamos a garda. Sabemos que defender a igualdade é defender a democracia, a liberdade e a xustiza social. Cada paso que damos cara a adiante mellora a vida de todas e todos.
Defender a igualdade dixital é defender a convivencia democrática e o dereito a unha vida sen violencia. Cada clic, cada palabra, cada xesto solidario pode ser un acto político. O feminismo naceu para conquistar o espazo público, e hoxe reivindica a conquista do espazo virtual. Porque sen igualdade na rede non haberá igualdade na vida. Porque o futuro, se quere ser humano, terá que ser feminista. E porque se o patriarcado se reinventa, nós tamén.
Por iso hoxe dicimos: non daremos nin un paso atrás fronte ao odio e a reacción. A loita feminista segue sendo o motor máis transformador do noso tempo, e desde o PSOE ese é o noso maior logro. E o noso maior orgullo: o feminismo das nosas filas decidido sempre a plantar cara a calquera tipo de violencia que se exerza sobre as mulleres polo mero feito de ser mulleres.
Viva a loita feminista.
Viva a loita das mulleres.
